شده ، منم بى حيا ، منم ، به درد و رنج‌هاى طولانى گرفتار شده . خدايا ، تو را سوگند مىدهم به حق آن كسى كه او را از بين آفريدگانت برگزيده‌اى ، و وى را براى خودت پسنديده‌اى ، به حق كسى كه از ميان همه آفريده‌هايت او را اختيار نموده‌اى ، و كسى كه براى عملى كردن كارهايت انتخاب نموده‌اى ، به حق كسى كه ، اطاعتش را بر بندگان ، به اطاعت خويش وصل كرده‌اى و نافرمانيش را مانند نافرمانى از خودت قرار داده‌اى و به حق آنكه دوستيش را به دوستى خويش مقرون و نزديك ساختى و كسى كه دشمنى او را به دشمنى خود مرتبط نموده‌اى ، از درگاهت مىخواهم مرا در اين روزبپوشان ، به جامه‌اى كه بر آن كس مىپوشانى كه از گناه خود بيزارى نموده و به حضرتت پناه جسته و عذرخواهى كرده و در حال توبه به آمرزيدنت پناهنده شده . تذكر : تمام اين مطالب از زبان امام معصوم و حجت الهى عليه السلام دو موضوع را روشن مىسازد : 1 - اينكه ، خداوند بسيار لطيف و مهربان و بخشنده و دلسوز است و هرگز به فكر كيفر و مجازات بندگانش نيست مگر اين كه آنها با غرور و تكبر و . . . روزنه‌هاى رحمت را به سوى خود ببندند و معذّب شوند . 2 - براى از بين بردن نوميدى و ايجاد اميد در دل دوستان و پيروانشان ، شيوهء گفتگو را روشن مىسازد كه چگونه با پروردگار مهربان خود ، در مورد گناهان و خطاهايمان سخن بگوئيم ، و نبايد تصور كرد كه حضرت ( العياذ باللَّه ) وضعيت خودش را مطرح مىكند ، چون او معصوم است و هرگز اين گونه اعمال از آنان سر نمىزند و بلكه فكر آنها را هم نمىكنند ، بنابراين رمز بسيار مهم ادعيه ، بيشتر به اين دو نكته باز مىگردد . نكته : همه موارد سوگند وجود مقدس پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و بعد از ايشان حضرت اميرالمومنين عليه السلام و يازده امام معصوم عليهم السلام مىباشند چون مصداق كامل و روشن اين ويژگىها آنان هستند كه نظير و مانندى ندارند .